RSS Mapa strony Mój portal Zadaj pytanie
    
Jesteś tutaj: Strona główna Aktualności Podatki w spółce
Rozmiar tekstu: f1f2f3
Dokument aktualny
Ważny od 2017-07-24  

Sprawdź, czy moment ujęcia kosztów do celów podatkowych trzeba określać na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości

Chociaż w art. 15 ust. 4e ustawy o CIT ustawodawca odwołał się do pojęć znanych prawu bilansowemu i niezdefiniowanych w prawie podatkowym, jak rezerwy czy bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, nie ma podstaw, aby zabiegu takiego dokonywać w stosunku do pojęcia kosztu jako kosztu ujętego w księgach rachunkowych. Skoro bowiem w przepisie tym mowa jest o dniu, w którym koszt ujęto w księgach rachunkowych, a nie o dniu, w którym wydatek ujęto w księgach rachunkowych jako koszt, wymieniona w przepisie data jest tylko datą wprowadzenia informacji do systemu.
Komentowany wyrok zapadł na tle następującego stanu faktycznego.

Stan faktyczny

Spółka T. S.A. (dalej: spółka) wystąpiła z wnioskiem do ministra finansów o udzielenie interpretacji podatkowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka świadczy usługi telekomunikacyjne i otrzymała od prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej rezerwację określonych częstotliwości. Za dokonanie rezerwacji była zobowiązana do uiszczenia jednorazowej opłaty na rzecz Skarbu Państwa, w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji rezerwacyjnej. Opłatę wpisano do ksiąg rachunkowych spółki pod datą dokonania przez spółkę przelewu bankowego. Spółka przedstawiła również rachunkową kwalifikację opłaty z tytułu rezerwacji częstotliwości, wskazując, że rezerwacje częstotliwości będą amortyzowane przez 15 lat (180 miesięcy) począwszy od sierpnia 2014 roku do 12 sierpnia 2029 r., jako wartości niematerialne i prawne w rozumieniu prawa bilansowego, zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej.

W związku z tym spółka zapytała we wniosku, czy jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty wynikającej z decyzji prezesa UKE w dacie dokonania przez spółkę przelewu bankowego, na rachunek wskazany w decyzji rezerwacyjnej? Zdaniem spółki jest ona do tego uprawniona. W ocenie spółki kluczowe jest prawidłowe rozumienie pojęcia ujęcia (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych. Zdaniem spółki, sformułowanie to nie powinno być rozumiane w ten sposób, że wydatki będą podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych tak jak dla celów prowadzonej przez spółkę rachunkowości (dla celów bilansowych).

Interpretacja fiskusa

Minister finansów w interpretacji indywidualnej uznał jednak stanowisko spółki za nieprawidłowe. Jego zdaniem z literalnego brzmienia art. 15 ust. 4e ustawy o CIT wynika, że za dzień poniesienia kosztu należy uznać dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, tj. zaksięgowano w korespondencji z odpowiadającym mu zobowiązaniem. Ten dzień należy rozumieć jako dzień (okres), do którego dany wydatek został przypisany w księgach rachunkowych spółki na podstawie treści otrzymanej faktury. W związku z tym ujęcie podatkowe kosztu uzależnione jest od ujęcia danego kosztu w księgach rachunkowych.

Dotyczy to również sytuacji, gdy koszt wprowadzany jest do ksiąg w innej dacie niż data otrzymania faktury. Samo otrzymanie faktury nie stanowi bowiem - w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - wystarczającej podstawy do rozpoznania kosztu, koszt musi jeszcze zostać ujęty w księgach rachunkowych. Skoro ujęcie kosztu w księgach jest warunkiem rozpoznania kosztu do celów podatkowych, istotny jest również dzień, do jakiego dany koszt przyporządkowano do celów rachunkowych.

Wyrok WSA w Warszawie

Nie zgadzając się z taką interpretacją przepisów, spółka zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd zgodził się ze spółką, że była ona uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty wynikającej z decyzji prezesa UKE w dacie dokonania przez spółkę przelewu bankowego. Takie samo stanowisko zajął NSA.
Komentarz eksperta
Przemysła Mańko
radca prawny
W komentowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zajął się sprawą sporu spółki z fiskusem, dotyczącego wykładni art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. problemu, czy datą poniesienia kosztu jest data ujęcia go w księgach rachunkowych spółki, czy też data (jak to wskazał organ podatkowy) uznania wydatku jako koszt w ujęciu bilansowym. NSA uznał, że momentu ujęcia kosztów do celów podatkowych nie należy określać na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości. W konsekwencji okoliczność, że określony koszt jest amortyzowany bilansowo, nie oznacza, że automatycznie musi także być amortyzowany podatkowo - prawo podatkowe i prawo bilansowe zachowują w tym względzie pełną odrębność.

Więcej znajdziesz w hasłach: